Κώστας Σκανδαλίδης

στη δημοσιογράφο Ρίτσα Μπιζόγλη

Η κυβέρνηση μετρά το πρώτο "θύμα" στην μάχη κατά της φοροδιαφυγής. Μήπως βάλατε πολύ ψηλά τον πήχη με αποτέλεσμα να μην μπορούν να τον περάσουν ούτε τα μέλη της κυβέρνησης;

O πήχης έτσι κι αλλιώς είναι ψηλά, θα έλεγα πάρα πολύ ψηλά και δικαίως. Τον θέτει η ίδια η κοινωνία με τα προβλήματα που βιώνει και τις δίκαιες απαιτήσεις της, τον θέτει η χώρα μέσα στις δραματικές συνθήκες της κρίσης. Η Κυβέρνηση και τα μέλη της οφείλουν καθημερινά να δίνουν το παράδειγμα. Η φοροδιαφυγή συνιστά οικονομικό έγκλημα. Δεν μπορεί να συνεχιστεί η κοινωνία της ανοχής και της συνενοχής που όλα τα καταπίνει.

Δικαίως η κυρία Γκερέκου απομακρύνθηκε για οφειλές του συζύγου της;

Η κυρία Γκερέκου στάθηκε με αξιοπρέπεια και περισσή ευαισθησία απέναντι στο πρόβλημα. Συνέβαλε η ίδια στο να δοθεί άμεση λύση και αυτό την τιμά.

Ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΠΑΣΟΚ είπε ότι θα προτιμούσε να ακούσει πως  εισπράχθηκαν συγκεκριμένα ποσά στην μάχη κατά της φοροδιαφυγής παρά την «ανθρωποφαγία». Συμφωνείτε;

Προφανώς ο στόχος είναι να χτυπηθεί η παραοικονομία, η αισχροκέρδεια και η φοροδιαφυγή που σημαίνει χρήματα εδώ και τώρα στο ταμείο. Από αυτό θα κριθεί τελικά η κυβέρνηση . Όσο για την «ανθρωποφαγία», πρέπει να είμαστε φειδωλοί. Γιατί τα όρια ανάμεσα στις απτές και επώνυμες αποδείξεις που απαιτεί ο δίκαια  δύσπιστος λαός και τον «άρτον και θεάματα» του ρωμαϊκού ιπποδρόμου είναι δυσδιάκριτα. Κάθε πράξη προς αυτή την κατεύθυνση πρέπει να είναι πράξη ευθύνης. Ούτε λάδι στη φωτιά, ούτε κάτω από το χαλί οι υποθέσεις.

Έχουμε «καλαμοκαβαλάρηδες» στη  σημερινή κυβέρνηση;

Πάντα υπήρχαν και μπορούν να υπάρξουν καλαμοκαβαλάρηδες στη νομή και διαχείριση της εξουσίας. Η ίδια η εξουσία τους γεννά και αν είσαι ευεπίφορος εύκολα καβαλάς το καλάμι. Νιώθω, όμως, ότι είναι πολύ νωρίς για να κρίνουμε και ακόμη πιο νωρίς για να καταδικάσουμε, να βάλουμε ταμπέλες σ' αυτή την κυβέρνηση. Η πορεία θα δείξει! Ο Πρωθυπουργός ας έχει άγρυπνο μάτι κι αν χρειαστεί ας πάρει και κανένα μαστίγιο.

Πως θα λειτουργήσει ο φοροεισπρακτικός μηχανισμός όταν εδώ και χρόνια κινείται σε μια επιλεκτική λογική προστίμων, που  καταπίνει τους μικροοφειλέτες και «αθωώνει» όσους χρωστούν μεγάλα ποσά;

Μα, γι' αυτό ο λαός δεν επέλεξε με τέτοια πλειοψηφία μια προοδευτική κυβέρνηση; Για να νιώσει επι τέλους το αίσθημα του δικαίου, να ζήσει σε συνθήκες ισονομίας και ισοπολιτείας; Και τι σημαίνει τόσα χρόνια; Μοιρολατρικά θα αναπαράγουμε την αδικία, την ατιμωρησία, την παρακμή; Εδώ κρινόμαστε. Να κάνουμε τη μεγάλη ανατροπή που το πρώτο της βήμα είναι να πάψουμε να πληρώνουμε ακριβά τους ανεξέλεγκτους «αδιάφθορους» και να εμπεδώσουμε κανόνες αυστηρούς σε κάθε κατεύθυνση σε μια κοινωνία που συνήθισε να ζει χωρίς αυτούς.
Και αυτό οφείλουμε να το πετύχουμε ...χθες. Δεν έχουμε καμία πολυτέλεια για χαμένο χρόνο.

Η πρακτική της δημοσίευσης των ονομάτων από διάφορους κλάδους και με αδικήματα διαφορετικής βαρύτητας εξυπηρετεί το περί δικαίου αίσθημα;

Νομίζω ότι απάντησα ήδη και μάλιστα καθαρά. Το τσουβάλιασμα των υποθέσεων και η επικοινωνιακή τους προβολή που καταντά διαπόμπευση ταιριάζει στην ανθρωποφαγία. Η διαφάνεια και η δημοσιοποίηση των πιο ακραίων μορφών ανομίας παραδειγματίζει. Σ' όλα χρειάζεται ένα μέτρο. Κι αυτό μας λείπει σήμερα.

Πρέπει να αλλάξει "ταχύτητα" η κυβερνητική μηχανή; Γιατί μας δίνεται η αίσθηση ότι υπάρχουν ακόμα τομείς που ψάχνει να βρει τον βηματισμό της ;

Μερικές φορές κάποιοι θεωρούν ότι γίνομαι κακός όταν από την αρχή διαπίστωνα δια γυμνού οφθαλμού τη μεγάλη διαφορά ταχύτητας στην εργώδη προσπάθεια που καταβάλλει ο Πρωθυπουργός και στην αποτύπωση των αποτελεσμάτων της εφαρμοσμένης πολιτικής της Κυβέρνησης. Ακόμα χειρότερα όταν «ψιθυρίζουν» ότι όποιος αποτολμά την κριτική το κάνει  για προσωπικούς ρόλους που ψάχνει. Εξ ιδίων κρίνουν τα αλλότρια. Νομίζω ότι τώρα που τελείωσε η πρώτη κρίσιμη φάση ένας απολογισμός θα δώσει τη δυνατότητα στο Γ. Παπανδρέου να λύσει αυτή την αντίφαση. Έχουμε απόλυτη ανάγκη να προλάβουμε γιατί ο πολιτικός χρόνος τρέχει αμείλικτος.

Ένας ανασχηματισμός  μπορεί να βελτιώσει τις αδυναμίες της κυβέρνησης ;

Από μόνος του ο ανασχηματισμός μπορεί να μη σημαίνει και πολλά πράγματα. Ούτε μια απλή αλλαγή προσώπων λύνει πάντα τα προβλήματα. Πολλές φορές οι δομές και οι λειτουργίες αφομοιώνουν και καταδικάζουν τα πρόσωπα. Η ανάταξη αφορά μια σύνθετη παρέμβαση που μόνο ο ίδιος ο κυβερνήτης μπορεί να επιλέξει και να πραγματώσει. Από δω και πέρα  και μετά τη διασφάλιση της ροής δανειοδότησης και το δίκτυ προστασίας του ευρωπαϊκού μηχανισμού τα περισσότερα εξαρτώνται από μας. Πόσο  γρήγορα μπορούμε να μετατρέψουμε τη διακυβέρνηση σε ολοκληρωμένο, μαχητικό και αποτελεσματικό φορέα διαχείρισης της κρίσης μέσα από σαφή στρατηγική διαδοχικών βημάτων και ανατροπών.  

Αν δεν επιτύχετε την εφαρμογή του προγράμματος και χρειαστούν νέα μέτρα, όπως για παράδειγμα οι παραινέσεις του Ντομινίκ Στρος Καν να μειώσουμε τους μισθούς στον ιδιωτικό τομέα, θα αντέξει η κοινωνία; Δεν θα χαθεί κάθε ικμάδα ζωής στην οικονομία;

Ούτε να το σκέπτομαι δεν μπορώ. Έχουμε  χρέος να πετύχουμε πάση θυσία. Να απαντήσουμε στην ύφεση και την κατάρρευση με μια καθολική στράτευση που θα ανοίγει προοπτικές ανάπτυξης. Πρέπει να διαπεράσει τώρα την ελληνική κοινωνία με τη μορφή ηλεκτροσόκ ένα ρεύμα αισιοδοξίας και δράσης. Να διαπεράσει στο ίδιο το κράτος μια αποστολική διάθεση να ασκηθούν με συνέπεια οι αναγκαίες πολιτικές. Κι αυτό είναι δική μας κυρίως ευθύνη.

Όμως, γι' αυτό και ενώ ζητάτε συναίνεση ανοίγετε εξεταστικές επιτροπές εναντίον των αντιπάλων σας. Τι θα μας προσφέρει η εξεταστική για την οικονομία;

Μας προσφέρει αξιοπιστία. Αναδεικνύει  μια καινούργια αρχή υπεύθυνης στάσης. Αποκαθιστά την αλήθεια. Δεν πρέπει να επιτρέψουμε πνεύμα μισαλλοδοξίας και αντεκδίκησης, που θα μετατρέψει την Ελλάδα σε φρενοκομείο. Πάντα υπάρχει η χρυσή τομή ανάμεσα στη διαφάνεια και τον κολασμό και τη διαμόρφωση συναινετικών διαδικασιών. Πάνω σ' αυτή την τομή οφείλουμε να οικοδομήσουμε μια νέα ενότητα που θα δώσει ξανά ήθος και κύρος στην πολιτική. 

Αισθάνεστε ότι οι επικρίσεις εναντίον του πολιτικού συστήματος μετά και τα γνωστά συνθήματα που ακουστήκαν έξω από τη Βουλή μπορεί να γίνουν πιο ακραίες; Κινδυνεύει  με κατεδάφιση το οικοδόμημα της Μεταπολίτευσης;

Οι τυφλές εκρήξεις και αντιδράσεις που ισοπέδωσαν θεσμούς, πρόσωπα και πολιτικές δεν ήταν ποτέ η πολιτική συνταγή αλλαγών. Μιλώ εδώ και χρόνια για την ανάγκη της νέας μεταπολίτευσης που έχει χαρακτήρα συντακτικού και όχι απλά αναθεωρητικού τύπου για τη δημοκρατία που βιώνει σοβαρότατη κρίση. Το ερώτημα είναι από πού θα έλθει; Από παρθενογένεση;  Από δήθεν υγιείς και στη βάση κρατικοδίαιτους επιχειρηματίες; Από συνομολογήσεις κορυφής με κυβερνήσεις «εθνικής ενότητας» ή «τεχνοκρατών»;

Εσείς τι απαντάτε;

Εγώ απαντώ ότι αυτό μπορεί να γίνει μόνο από τα κάτω με μια νέα σύνθεση δυνάμεων που στη διαδρομή δεν συνέβαλαν στην κατεδάφιση της πολιτικής αλλά έβαλαν ένα λιθαράκι σε μια εποχή που δεν πρέπει συνολικά να ακυρωθεί και δυνάμεων νέων, αναγεννητικών που βρίσκουν το βηματισμό τους ενάντια σε ότι σαθρό και ξεπερασμένο. Αν τα κόμματα δεν το συνειδητοποιήσουν και κυρίως δεν το αποτολμήσουν συντεταγμένα θα ξεπεραστούν από την ιστορία.

Ωστόσο στις δημοσκοπήσεις το ισχυρό κόμμα είναι το «δεν ξέρω», «δεν απαντώ» και το «λευκό». Αυτό δεν σημαίνει ότι υπάρχει ευρύτατος χώρος για νέους σχηματισμούς;

Στην ώρα μιας τέτοιας κρίσης όπου όλοι ψάχνουν σε θολά νερά θολώνει και ο ορίζοντας. Οι αντικειμενικές συνθήκες μιλούν για μεγάλες ανατροπές. Αν τα παλιά κόμματα δεν αναγεννηθούν ασφαλώς θα προκύψουν νέες πραγματικότητες πιο εύκολα με κατακερματισμό των υπαρχόντων παρά με την παρουσία νέων «ηγετών». Εμείς κρατάμε στο χέρι μας την πυξίδα. Το δικό μας κίνημα και σ' αυτή την ιστορική καμπή έχει την κεντρική ευθύνη όχι μόνο να βγάλει τη χώρα από το αδιέξοδο αλλά και να σώσει την πολιτική. Όχι ως τάξη και διάταξη προσώπων αλλά ως συλλογική προωθητική δύναμη που κάνει το έθνος να οραματιστεί ξανά και να ανοίξει το βήμα του προς τα εμπρός.